FilmShahr

بهترین ها

زندگی‌نامه‌ی گابریل کوکو شانل

گابریل کوکو شانل (۱۸۸۳-۱۹۷۲)Gabrielle “Coco” Chanel
 
در میان طراحان مهم و کلیدی فشن که در قرن بیستم تاثیر ماندگار و متهورانه ای بر فشن زنان داشتند، گابریل کوکو شانل(۱۸۸۳-۱۹۷۲) سزاوار توجه ویژه ای است. شانل در سومور واقع در دره لور فرانسه متولد شد. او دوران کودکی فقیرانه ای داشت و آموزش سخت گیرانه صومعه را گذراند. مشکلات و سختی های اوایل زندگی، الهام بخش او شد تا زندگی کاملا متفاوتی را، ابتدا در صحنه نمایش با نام مستعار کوکو و سپس به عنوان یک کلاه فروش، دنبال کند.
 
 
گابریل کوکو شانل
 
 
 
شانل به کمک یکی از طرفداران مرد خود که کمک مالی قابل توجهی به او کرد و ارتباطات اجتماعی فراتر از مسیر حرفه او را برای او فراهم کرد، توانست در سال ۱۹۱۳ نخستین فروشگاه خود را در پاریس افتتاح کند. پس از آن با فروش کلاه ها و تاسیس شعبه محدودی از لباس، در شهر دیگری از دیوویل فروشگاه های شانل گسترش یافت، مشتریان اختصاصی یافت و به سرعت لباس های ورزشی و راحتی کاربردی او موفقیت بسیار زیادی پیدا کرد. بیشتر لباس های شانل از پارچه های کشباف تهیه می شد، پارچه ای که انتخاب آن هم غیرمعمول و غیرعادی بود و هم الهام بخش بود. پیش از اینکه این طراح استفاده از پارچه های کشباف را شروع کند، این نوع پارچه معمولا در لباس های زیر مردانه استفاده می شد. شانل در سال های نخستین فعالیت خود در حرفه طراحی، به خاطر موقعیت مالی وابسته و نامناسب خود، پارچه های کشباف را به دلیل قیمت پایین آن خریداری و استفاده می کرد. ویژگی ها و کیفیت این پارچه باعث شد تا شانل پس از اینکه در کار خود موفق شد و شغل او سود آور و پردرآمد شده بود، بازهم استفاده ازآن را ادامه بدهد. این پارچه به خوبی تزئین می شد، تا می خورد، چین می خورد و با طرح های شانل که ساده، کاربردی و اغلب الهام گرفته از لباس های مردانه بود- خصوصا اونیفورم هایی که در زمان شروع جنگ جهانی در سال ۱۹۱۴ رایج بود- مناسب و هماهنگ بود.
 
 

 
 
 
هنگامی که در آغاز جنگ جهانی، مشتریان طرفدار مد او پاریس را ترک کردند، بوتیک های شانل در بیاریتز و دیوویل رشد کرد.
سبک های منظم و آراسته شانل با خطوط جعبه مانند و دامن های کوتاه، به زنان اجازه داد تا لباسهای تنگ خود را کنار بگذارند، و آنها را برای فعالیت های عملی که در زمان جنگ مورد نیاز بود، آزاد گذاشت. عناصری از این طرح های اولیه، به نماد و نشانه های شانل تبدیل شد. شانل به عنوان یک زن به خود افتخار و مباهات می کرد که برای سایر زنان طراحی می کند. او در سال ۱۹۱۹، در سن سی و دو سالگی، از موفقیت عظیمی برخوردار شد و مشتریانی در سراسر دنیا یافت. او به زودی سالن طراحی زنانه سطح بالای پاریس خود را به ۳۱ Rue Cambon منتقل کرد، که امروزه به عنوان مرکز فعالیت سالن شانل باقی مانده است.
 
سبک شانل
 

شیوه زندگی خود شانل، اندیشه و تصورات او را در این مورد که زنان مدرن دنیا چگونه باید نگاه کنند، عمل کنند و لباس بپوشند، نیرو بخشید و تقویت کرد. هیکل لاغر پسرانه او و مدل موی کوتاه و پوست برنزه او، همچنین زندگی فعال و استقلال مالی او به یک ایده آل و آرمان بدل شد. شانل در تمام دوران فعالیت خود، در بسته بندی و بازاریابی گرایش و سبک شخصی خود موفق بود و در سرتاسر قرن بیستم، به یک داور عالی و برجسته ذوق و سلیقه زنان تبدیل شد.

تمایلات و توجهات  پرحرارت و احساساتی این طراح، الهام بخش طرح های او بود. آپارتمان و لباس او با رنگ های محبوب او یعنی رنگ مایه هایی از رنگ بژ، مشکی و سفید مطابقت داشت. عناصری از مجموعه هنری و علاقه های تئاتری او نیز زمینه ها و موضوعاتی را برای مجموعه های او فراهم آورد. پس از آنکه شانل در یک مجلس بالماسکه مانند تصویر یکی از نقاشی های جین آنتونی وتیو(Jean-Antoine Watteau) حضور یافت، آن طرح را در یک لباس زنانه به کار برد.

او از میان دوستان خود، یک مهاجر روسی را استخدام کرد تا در کارگاه قلابدوزی و تزئینات او کار کند و طرح هایی را برای خصوصیات سخت گیرانه او خلق کند.
 

شانل در طول دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به فعالیت خود ادامه داد تا بتواند لباس های موفقی را برای زنان خلق کند. در سال ۱۹۲۶، مجله آمریکایی وگو « پیراهن مشکی کوتاه» شانل را به فورد تشبیه کرد و به محبوبیت و شهرت نسبتا جهانی او در فشن اشاره کرد. در حقیقت این نوع پیراهن که مناسب استفاده در روز و شب بود، هم به طرح و بخشی اصلی در مجموعه فصل های بعدی شانل بدل شد و هم به عنوان لباسی کلاسیک در پوشش زنان قرن بیستم پذیرفته شد. این طراح درطرح های روز خود، از پارچه های ابریشمی نازک و توری طرح دار رنگارنگ زنانه نیز استفاده می کرد.

مجموعه لباس های شب به شکل خطی باریک و بلند بود که شانل به استفاده از آن شهرت داشت، البته او از تور، نوار و عناصر زینتی نیز در آنها ترکیب می کرد، که ظاهر کلی لباس را رومانتیک، دلچسب و زیبا می ساخت.

بازگشت مجدد شانل به فشن

شانل علی رغم موفقیت بسیار زیاد خود، هنگامی که فرانسه درسال ۱۹۳۹ به آلمان اعلام جنگ کرد، سالن خود را تعطیل کرد. سایر سالن های خیاطی زنانه فرانسه را ترک کردند، اما شانل جنگ پاریس و آینده نامعلوم خود را تحمل کرد. به دنبال پایان خصومت ها و حل برخی از مشکلات شخصی، شانل دریافت که نمی تواند زمان را به بطالت و بیکاری بگذراند. او موفقیت اولیه کریستین دیور و غالب شدن نظریه « نگاه جدید» او در دوره پس از جنگ را مشاهده کرد. هنگامی که بسیاری از افراد اهمیت و احترام دیور به زنانگی و نمایش دامن های پف کرده و حجیم و کمرهای باریک او را تحسین کردند؛ شانل احساس کرد که طرح های او دیگر نه مدرن هستند و نه برای زنان آزادی که با پذیرفتن نقش های فعال اجتماعی جنگ را سپری کرده بودند، مناسب است. او درست همانند زمان جنگ جهانی اول، به تقویت و تجدید نیروی فشن زنان مشغول شد.
 
کوکو شانل
او در این تلاش با چالش هایی مواجه بود: تامین سرمایه، فراهم آوردن و جمع کردن کارمندان جدید، جستجوی پارچه های جدید و در سن هفتاد سالگی با نسل جدید طراحان رقابت کردن. مجموعه بازگشت و رجعت شانل، در سال ۱۹۵۳ آغاز به کار کرد. اگرچه این کار یک موفقیت مهم و شاخص نبود، اما شانل استقامت به خرج داد. او در مدت سه فصل توانست از احترام و اعتبار جدیدی برخوردار بشود.
 
 
کوکو شانل
 
 او نمونه های قدیمی و کلاسیک خود را به شکل امروزی و مطابق روز درآورد، طرح های فاستونی و راه راه مردانه کلاسیک را بازسازی کرد، تا اینکه جمعیتی از زنان ثرومند و افراد مشهور دوباره به سالن نمایشگاه او روی آوردند. کت دامن شانل، تهیه شده از پارچه فاستونی، با دامن کوتاه و بالاتنه بدون یقه تزئین شده با نوار و دگمه های طلایی، جیب های وصله شده و یک زنجیر طلایی که در حاشیه دوخته شده بود و از شانه ها آویزان بود؛ به نشانه و نماد نسل جدید تبدیل شد. شانل بار دیگر کیف های زنانه، جواهرات و کفش ها را به بازار عرضه کرد که در فصل های بعدی با موفقیت بسیاری همراه شد.
میراث او ادامه دارد
 
 
پس از مرگ شانل در سال ۱۹۷۱، چند نفر از معاونین و دستیاران او برای شعبه های آماده- پوشیدن و خیاطی زنانه سطح بالای او طراحی کردند، تا اینکه کارل لگرفلد(متولد ۱۹۳۸) در سال ۱۹۸۳ مسولیت طراحی بخش خیاطی زنانه سطح بالا و در سال ۱۹۸۴ بخش آماده- پوشیدن این سالن را برعهده گرفت.
 
کارل لگرفلد
 
 لگرفلد مانند مجموعه های زمان بازگشت شانل، به طرح های پیشین نگاه کرد. در طرح های او جزئیات منحصر به مارک شانل از قبیل پارچه های فاستونی و راه راه مردانه، رنگها، زنجیرهای طلایی و چرم های کوک خورده ترکیب شده است و بر روی آن علامت CC دیده می شد.
 

 
 در مجموعه های بعدی، لگرفلد گستاخ تر شد و برخی از مدل ها و ظاهرهای زنانه دهه ۱۹۶۰ شانل را بازسازی کرد. با توجه به اینکه پارچه کشباف محبوب شانل، در قرن بیستم به عنوان لباس زیر مردانه استفاده می شد، او حتی از تی شرت های مردانه نیز در طرح های خود استفاده کرد. با این وجود، توانایی لگرفلد در استخراج مستمر از بایگانی شانل، اهمیت سهم کوکو شانل در فشن زنان قرن بیستم را تصدیق می کند.
 
چند نمونه از طرح های شانل واقع در موزه متروپلیتن
 
 

پیراهن روز، ۱۹۲۴

پشم

شانل به خصوص برای لباس های راحتی ابتکاری خود معروف بود، او از بافتهایی از قبیل کشباف یا پارچه فاستونی و پارچه های مردانه کشباف راه راه، به دلیل مزیت های بسیار آن، استفاده می کرد. در این نمونه اولیه، او پیراهنی را خلق کرده است که هم سبکی بی نقص است و هم کاملا کاربردی است و عناصر ساختاری آن هم در جهت استفاده کاربردی است و هم زینتی است. پیراهنی مانند نمونه بالا که از پارچه کشباف نرم و انعطاف پذیر ساخته شده است، برای داشتن اندازه ای راحت و مناسب، نیاز به دوخت و درزهای زیاد ندارد. البته در این مدل درزها و دوخت ها نیز صاف و یکنواخت شده است و به حالت عمودی باریک طرح تاکید شده است. حتی از خود پارچه به عنوان تزئینات حاشیه، حلقه ها و گره های دگمه در بخش جلوی پیراهن و دگمه سرآستین ها استفاده شده است. این پیراهن در عین حال که طرح کلی زیبا و ظریفی دارد، مانند ژاکت ها و پلورهای راحتی که شانل در ابتدا در دیوویل می فروخت، به راحتی پوشیده می شود.
 
 
 

لباس شب، ۱۹۲۷-۱۹۲۶

ابریشم، نخ های فلزی، پولک ها

علاوه برلباس های راحتی ابتکاری انقلابی شانل، او با به کار بردن تور و قیطان های فلزی، قلابدوزی و تزئینات فراوان و استفاده از منجوق و مهره های تزئینی در لباس های شب خود، باعث ایجاد خطای حسی می شد که تصور می شد فلز به کشباف نرم تغیر شکل یافته است. این مهارت و استادی عالی و دقیق، در کارگاه قلابدوزی و تزئینات خود شانل انجام می شد. این مدل، تور فلزی و پولک های به کار رفته در در ردیف های روی هم افتاده را نشان می دهد.
 
 
 
 


کت و روپوش شب: ۱۹۲۷

ابریشم، نخ فلزی

این طراح متجدد و نوگرا برانگیخته شد تا شکل اصلی لباس ها را تسهیل کند و با توجه به طرح های ژاپنی، مجموعه شکل هایی با دوخت کمتر را ارائه بدهد. شانل در این نمونه، از یک پارچه راه راه استفاده کرد و از الگوی کیمونوی ژاپنی الهام گرفت، البته خصوصیاتی محافظه کارانه را به آن اضافه کرد. هنگامی که طراحان فشن غربی با نگاه به طرح های شرقی دریافتند که با استفاده از طول های دوخته نشده پارچه می توان پیراهن های جدیدی ایجاد کرد، این طرح استوانه ای پارچه به اشکال جدیدی از لباس تبدیل شد.
 
 
 





 
لباس روز، ۱۹۲۷

ابریشم، پشم، فلز

این لباس با عنوان « لباس مشکی کوتاه»، یکی از معروف ترین، محبوب ترین و با دوام ترین لباس های فشن زنان است. در این لباس، از طریق روش ها و تکنیک های خیاطی، یک پارچه ساده کشباف پشمی به مدلی عالی، زیبا و برازنده تبدیل شده است. جزئیات خیاطی سطح بالا مانند اتصال درزها و شکاف ها، پلیسه و چین ها که با دقت مرتب و آراسته شده است، حاشیه دامن که به شکلی عالی و ظریف پرداخته و کامل شده است و کمربند دست دوز، این لباس را یک نمونه عالی و باشکوه کمیاب ساخته است؛ یک مدل با ارزش و گرانقیمت از طرحی ساده که از مواد ساده و کم ارزش ساخته شده است. شانل از جزئیات خیاطی لباس های سواری زنانه، لباس های مردانه و اونیفورم های خدمت، در تلاش و جستجوی خود برای تصحیح لباس های زنانه به ساده ترین صورت و زیباترین و برازنده ترین شکل، استفاده کرده است.
 
 
 
 
 

 
یک دست لباس روز، ۱۹۲۷

ابریشم، پشم

شانل به خیاطی ملایم و لطیف تسلط داشت. در این لباس خاص، تکنیک های خیاطی با پرداخت های معین و معلومی از این طراح ترکیب شده است. حاشیه دامن پیراهن و تکه دوزی های پارچه ابریشمی نازک بر روی نیم تنه، با دقت برش خورده است تا با طرح گلدار پارچه هماهنگ و متناسب باشد. این پارچه با کوک های تزئینی محکم شده است، به روشی که درعین حال که کاملا زینتی به نظر می رسد، باعث تقویت و استحکام ساختار آن نیز می شود. این نوع خیاطی نرم و ملایم، در سیر تحول و تکامل مداوم این طراح، به نماد و نشانه ای از یک دست لباس شانل بدل شد.
 
 
 
 
 

لباس شب: ۱۹۳۸

ابریشم توری مشکی با پولک های رنگی

این آرایش و آتش بازی پولک های رنگارنگ در این پیراهن شب، که کنتس مادلین دی مونتگومری در سال ۱۹۳۹ آن را در یک میهمانی تولد پوشید، در اوج برازندگی و زیبایی و مناسب دنیای مد و اشرافیت دهه ۱۹۳۰ بود. هنگامی که آدولف هیتلر در سپتامبر ۱۹۳۹ اعلام کرد که آلمان با لهستان وارد جنگ شده است، دوره فریبندگی و زیبایی دهه ۱۹۳۰ به پایان رسید. از آنجایی که این پیراهن، با نقش و زمینه آتش بازی که در پولک های رنگی درخشان اجرا شده بود، درست پیش از شروع جنگ جهانی دوم تولید شد و مورد استفاده قرار گرفت، مفهوم سمبولیک اضافی نیز به همراه داشت. این پیراهن بخشی از مجموعه ای بود که در سال ۱۹۴۰ توسط اهدا کنندگان و دوستان آنها جمع آوری شد و به نیویورک آورده شد و در نمایشگاهی به نمایش گذاشته شد تا سود آن در امور خیریه جنگ فرانسه استفاده شود.
 
 
 
 

پیراهن زنانه: ۱۹۳۵-۱۹۳۷

پشم

شانل در این نمونه از پارچه کشباف راه راه استفاده کرده است تا یک پیراهن یقه باز ورزشی جالب و نمایشی خلق کند. او این لباس را با خط های اریب، گوشه ها و زاویه ها و محل های تقاطع، مایل طراحی کرده است. کراوات دور یقه لباس به پیراهن ملوانان اشاره دارد، که تنها یکی از نمونه لباس های مردانه طبقه کارگر است که او در کارهای خود از آنها الهام گرفته بود. این پیراهن، ظاهر پسرانه گارسون مانندی که شانل در دهه ۱۹۲۰ از آن دفاع می کرد، را دنبال می کند. همراه شدن این پارچه خاص با نوع برش این بلوز، یک نوع لباس ورزشی خاص شانل را خلق کرد.
 
 
 
 
 

 
کت و دامن تئاتری: ۱۹۳۸

ابریشم

این کت دامن از مخمل ابریشمی به رنگ قرمز یاقوتی ساخته شده است و از لباسی در یک میهمانی بالماسکه در سال ۱۹۳۸ الهام گرفته شد. این نمونه، Watteau نامیده شد و به تقلید از لباس پیکره مردی در نقاشی از جین-آنتونی وتیو مدل سازی شد. این کت دامن ترکیب موفقیت آمیزی از سبک های تاریخی و معاصر بود. این کت با این هدف طراحی شده بود تا با یک دامن بلند گشاد پوشیده بشود. دیانا وریلند، مالک اصلی آن، زمانی که این لباس در قفسه لباس شخصی او قرار داشت، دامن آن را کوتاه کرد. خود شانل یک نمونه از این کت دامن را که از مخمل مشکی تهیه شده بود، پوشید.
 
 
 منبع: دوخت . کام

funpatogh . com

 

iconبرای دانلود کلیک کنید

icon برچسب ها: , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۱۴ تیر ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • Haute couture ( طراحی درجه عالی لباس زنانه) چیست؟


     
     
    تاریخچه پوشاک و فشن همواره با طراحی لباس همراه بوده است.“Haute couture” یک اصطلاح فرانسوی برای فشن در سطح بالا است، “couture” به معنای خیاطی زنانه، دوزندگی و یا گلدوزی است و “Haute” به معنای زیبا و عالی است، بنابراین ترکیب این دو کلمه بیانگر طراحی و تهیه لباسها در سطحی بالا و بسیار هنرمندانه است . ارزش یک لباس مدل Haute couture در بالاترین سطح از طراحی فشن قرار دارد و ساخت و تهیه این گونه لباس توسط یک سالن طراحی لباس زنانه انجام می شود. هر مدل لباس Haute couture، مخصوص یک شخص خاص تهیه می شود و اندازه لباس کاملا با آن شخص و حالت بدن او تنظیم می شود. این گونه لباس ها که منحصر به شخصی معین هستند و دارای اندازه مشخصی هستند، حقیقتا توسط دست تهیه می شوند، با دقت آستر گذاری می شوند و برای هر مشتری پرو می شوند و کاملا اندازه آنها آماده می شوند .
     
     
    فشن عالی، هزینه بالای Haute couture
     
    بسته به نوع لباس و سالن طراحی Haute couture، هزینه لباس از حدود ده هزار دلار تا چهل هزار دلار متغیر است و اغلب بیشتر از این رقم است. به عنوان مثال یک لباس دوخته شده درسالن شانل در سال ۲۰۰۰، حدود بیست هزار دلار ارزش داشت. در اواسط سال 2004، یک لباس فراک شب، پنجاه هزار دلار قیمت داشت. اگر شما ثروتمند نباشید، شاید برایتان دشوار باشد که درک کنید چرا قیمت لباسی می تواند تا این حد گران باشد، اما قیمت بالای این گونه لباس ها به خاطر ابتکار، مهارت و استادی، ارائه طرحی بی نظیر و منحصر به فرد و استفاده از مواد عالی برای داشتن کیفیتی عالی است.
     

     
     
    علاوه براین، لباسی که باید کاملا اندازه و متناسب مشتری باشد، به سختی و با روشی دشوار، با برش زدن های متوالی و متناسب کردن لباس برای اندام مشتری، به دست می آید. زمانی که برای تهیه و انجام کار دست چنین لباسی نیاز است، بین صد تا صد و پنجاه ساعت است و برای یک پیراهن شب تزئین شده و آراسته، بیش از هزار ساعت زمان لازم است. پیراهن شب ممکن است به هزاران منجوق دوزی و دانه های تزئینی دوخته شده با دست نیاز داشته باشد که معمولا توسط افراد متخصص و قلابدوزان مشهور پاریسی و با همکاری شرکت مهره های تزئینی لساگ انجام می شود، که این شرکت در سال ۱۹۲۲ توسط آلبرت لساگ تاسیس شد.

    یک سالن خیاطی زنانه مانند شانل، به عنوان مثال صد و پنجاه مشتری همیشگی و معین دارد که لباس های دوخته شده این سالن را می خرند و سالنی مانند دیور حدود بیست لباس عروسی دوخته شده را در سال تولید می کند.

     
    پارچه های گران قیمت و منحصر به فرد Haute couture
     
    پارچه های موجود در سالن های خیاطی لباس زنانه سطح بالا، اغلب بسیار مجلل هستند و شامل جدیدترین پارچه ها، ابریشم های گران قیمت، پشم های عالی، ترمه ها، پارچه های نخی، کتانی، چرمی، چرم های مخملی و سایر پارچه های پوستی و خزها می باشد. ممکن است در مورد یک سالن مشهور طراحی لباس، رنگ و طرح پارچه خاصی، منحصرا برای آن سالن خیاطی لباس درست شده باشد.
     

    متخصصین لوازم و متعلقاتی را به این پارچه ها اضافه می کنند. کلاه ها، دگمه ها، کمربندها، جواهرات تزئین شده بر روی لباس، کفش ها و بخش های ابتکاری، با هنر و ظرافت بسیار انجام می شود تا پارچه ها کامل و تزئین شوند و تصاویری شیک و زیبا و جدید خلق شود. مهارت و استادی عالی در تهیه لباس، اندیشه و تصوری نو و ابتکاری و تبلیغات بین المللی نام های مشهور، همگی قیمت و ارزش این لباس ها را تعیین می کند. کسانی که توانایی خرید این نوع لباس های دست دوز خیاطی زنانه را دارند، از اینکه لباسی منحصر و مخصوص به خود خریداری می کنند، خوشحال و راضی هستند.

     
     
    لباس های الگو، toiles (پارچه کتان) نامیده می شود

    طراحان، طرح های اولیه برای لباس های ساده تر را با استفاده از نوعی پارچه چیت (muslin) تهیه می کنند و برای لباس هایی که طرح مشکل تری دارند، از کتان های نخی یا پارچه های پنبه ای ارزان قیمت استفاده می کنند. این مدل های نمونه، toiles ( پارچه های کتان) نامیده می شود و باعث می شود تا از استفاده از پارچه های بسیار گران قیمت که ممکن است متری صد دلار یا بیشتر قیمت داشته باشند، جلوگیری شود. الگوی لباس می تواند توسط دست آماده بشود و برای تعیین اندازه های لباس از یک مدل زنده استفاده بشود و اندازه های لباس با آن مدل تنظیم بشود، که در این صورت طراح و کارمندان فروش او، همگی راضی خواهند بود.

    آخرین الگوی طرح، یک نمونه دقیق و کامل با برش های صاف و صحیح است که دگمه ها یا لبه های انتهایی لباس که طراح در نظر دارد، در لباس جاگذاری شده است. گاهی اوقات طراح، کارمندان خود را تعلیم می دهد و راهنمایی می کند تا لباس را با مواد انتخاب شده و خاصی تکمیل و تزئین کنند. یک خانم خیاط، از ابتدا تا انتها بر روی لباس کار خواهد کرد. برش زدن و تمام شدن لباس در یک اتاق انجام می شود و مدیر کارگاه مسول تهیه هر لباسی است که در آن اتاق تولید می شود.

     
     
    Haute couture – با تعیین وقت ملاقات

    هنگامی که یک مشتری تصمیم می گیرد تا یک لباس Haute couture سفارش بدهد، لازم است که ابتدا وعده ملاقاتی با سالن طراحی بگذارد. لباس های مدل مجموعه ها، گاهی اوقات در خارج از کشور هم ارائه و عرضه می شوند. بعضی سالن های طراحی لباس، تصویر ویدویی از مجموعه لباس های خود را برای مشتریان مهم خود تهیه می کنند.

     
     
    سفارش دادن به Haute couture
     
    پس از تعیین وقت ملاقات برای مشتری، یک فروشنده خانم که vendeuse نامیده می شود، مسول رسیدگی به امورمشتریان و سفارشات آنها می شود و به فرآیند تولید لباس نظارت می کند، تا لباسی مناسب و برازنده و مورد پسند مشتری تهیه شود.
    او ماموریت تهیه لباس گروهی از مشتریان خاص را بر عهده دارد. از لحظه ای که مشتری وارد سالن می شود، در تمام مراحل راهنمایی می شود و در صورت ایجاد مشکلات ناگهانی، سعی می شود تا رضایت او جلب بشود. به عنوان مثال، یکی ازاین مشکلات می تواند این باشد که دو مشتری از یک شهر، دقیقا لباسی با طرح و رنگی مشابه را سفارش بدهند. این فروشنده خانم (vendeuse) که به امور مشتریان رسیدگی می کند، این گونه مشکلات را هموار می کند و کاملا می داند که این موضوع تا چه اندازه می تواند برای مشتریان مهم و حیاتی باشد و آنها حاضر هستند مبلغ بسیار زیادی را برای مدل لباسی منحصر به خودشان بپردازند، تنها برای اینکه در یک مراسم یا میهمانی، در حضور دیگران لباس مشابه با شخص دیگری را برتن نداشته باشند.
     

    هر مجموعه سفارش داده شده، با توجه به نیاز هر مشتری تهیه می شود. بعد از اینکه مشتری مدل دلخواه خود را انتخاب کرد، اندازه های او گرفته می شود و او باید برای انجام سه پرو و گاهی بیشتر آماده باشد .

    بعد از پرو و تنظیم کردن لباس، برچسبی بر روی آن ( mis à plat) نصب می شود، به این معنی که لباس بر روی میز پهن شده است، قسمتهای لباس جدا شده است، هماهنگ و منطبق شده است و دوباره در کنار هم قرار گرفته است و برای پرو بعدی آماده است.

    فروشنده خانم اصلی (vendeuse)، بحث های بین انبار، قلاب دوزان، دوزندگان خز و مشتری را کنترل می کند. آخرین نظارت او، بررسی لباس و اطمینان یافتن از این مطلب است که لباس دارای بالاترین استانداردها است و لباس کاملا آماده است. پس از این تایید، لباس آماده تحویل به مشتری است. در نتیجه لباس به خوبی با بدن مشتری متناسب می شود تا اینکه قسمت های خوب و مثبت بدن مشتری را مشخص کند و جلوه بدهد و عیب های بدن را تا حد امکان بپوشاند.

     
    Haute couture برای هرمشتری لباس منحصر به شخص او را تهیه می کند
     
     گاهی اوقات طراحان تحت عنوان نام و مارک تجاری خود کار می کنند و گاهی برای یک سالن مشهور طراحی لباس کار می کنند. تعداد بسیار کمی مدل لباس Haute couture در سال به فروش می رسد و به ندرت مجموع فروش آنها برای هر سالن بیشتر از ۱۵۰۰ عدد می شود. این موضوع تعجب آور نخواهد بود، اگر بدانید که تنها حدود سه هزار زن در دنیا، حقیقتا می توانند لباسهایی در این سطح بالا را خریداری کنند و کمتر از هزار زن می توانند مرتبا این نوع لباس ها را خریداری کنند.
     
     
    فروش یک رویا
     
     

     
     

    به علت این فروش اندک، Haute couture به راستی دچار خسارت می شود. سالن های طراحی، نمایش های فشن گران قیمت میلیون پوندی را ارائه می دهند، طرح های برجسته با لباس های نفیس و عالی ترکیب می شود و توسط سوپرمدلها به نمایش گذارده می شود. این سالن های طراحی لباس زنانه در سطح بالا، تنها درصد بسیار محدودی از لباس های مدل Haute couture را به تعدادی از فروشنگان طرف قرارداد خود می فروشند. سود این کار ناچیز است و کمتر از ده درصد سود بسیار زیاد خیاطی زنانه است و گاهی اوقات هم کمتر از این مقدار است.

    ممکن است که شما تعجب کنید که هدف از این همه تلاش برای این درصد بسیار اندک سود، نسبت به تلاش زیادی که برای انجام آن صرف می شود، چیست. پاسخ در این اصطلاح نهفته است “فروش یک رویا “. نمایش های فشن، توجه رسانه های بزرگ و مهم را جلب می کند و شهرت بسیار زیادی برای سالن های طراحی لباس زنانه به دست می آورد. آنها رویایی لمس نشدنی و دلفریب را می فروشند. رویایی از زیبایی، جذابیت، شیک بودن و منحصربه فرد بودن که یک شخص معمولی می تواند آن را بخرد.
     

    اگر مصرف کننده ای توانایی خرید یک شیشه عطر، روسری، جواهرات، کیف فصل، وسایل آرایشی معروف یا محصولات آماده پوشیدنی که دارای برچسب طراح است، را داشته باشد؛ خودش را متقاعد می کند که او هم به اندازه آن هزار زن و سوپر مدل هایی که به طور مرتب لباس های مدل Haute couture را می پوشند، منحصر به فرد است.

    منصفانه است که بگوییم، بسیاری از مردم راضی هستند تا هزینه کالاهایی که معمولا دارای کیفیت عالی هستند را بپردازند. با وجود این، اگر تمام این موارد فراتر از درآمد و توانایی مالی شما و بخشی از خیال پردازی شما است، ضرری ندارد اگر گاهی اوقات به کاتالوگهای آن لاین بسیاری که تصاویر لباس ها را بر تن افراد واقعی نشان می دهد، سری بزنید.

     
    Haute couture زمینه ای برای فروش لباس های آماده و عطر
     
     

    Haute couture نمای درخشان و معتبری از فشن خلاق فرانسه و طراحی است. البته لباس های ارزان تری هستند که هرچند بازهم گران هستند، با برچسب طراح و با نام لباس های آماده پوشیدن عرضه می شوند. صنعت لباس های آماده و سالن های طراحی خیاطی زنانه، تعداد بیشماری کارگر را برای فروش های در سطح پایین عطر و لباس و متعلقات آن استخدام می کند. این موضوع سود بسیاری زیادی برای سالن های طراحی زنانه، از طریق حجم وسیع فروش در بازارهای بین المللی فراهم می کند

    funpatogh . com

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۵ تیر ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • نکاتی در انتخاب کفش خودتان

    هر مردی علاوه برداشتن یک جفت کفش کتانی معمولی، به کفش‌های دیگری هم نیاز دارد: یک جفت کفش رسمی؛ یک جفت صندل راحتی؛ و یک جفت چکمه جذاب.
    بعد از خواندن این متن، به اندازه کافی درمورد کفش‌های مردانه اطلاعات خواهید داشت تا به راحتی بتوانید به فروشگاه‌های کفش بروید و کفش موردنظر خود را انتخاب کنید.
    در بخش اول این مقاله ابتدا به کفش‌های رسمی می‌پردازیم و انواع آن را برای شما ذکر می‌کنیم. می توانید از عکس‌ها استفاده کنید تا بهتر مدل کفش‌ها را بشناسید.
     
     
    کفش‌های رسمی(dress shoes)
    اکثر کفش‌های رسمی یا کاری در دو دسته اصلی قرار می‌گیرد: کفش‌های آکسفورد(کفش بنددار) و کفش‌های رویه کوتاه بدون بند.
     
    1-کفش‌های بندی اسپرت(Oxfords)
    به طور کلی هر کفش مردانه بندداری که از قوزک پا بالاتر نباشد، کفش آکسفورد نامیده می‌شود. البته در این گروه هم انواع بسیار متنوعی کفش وجود دارد.
     

    •	کفش‌ آکسفورد بندباز

    •کفش‌های آکسفورد بندباز: در این مدل قسمت‌های پهلویی کفش به بالای بخش جلویی کفش دوخته شده است. وقتی که بندهای کفش بسته می‌شود به نظر می‌رسد که کفش از چند قطعه جداگانه ساخته شده است.

    •کفش‌های آکسفورد بند بسته: بندهای این مدل کفش در زیر بخش جلویی آن دوخته شده است که کشیده می‌شود و در بالای زبانه کفش بسته می‌شود. در نهایت به نظر می‌رسد که کفش از یک تکه چرم درست شده است.
     

    کفش آکسفورد که در قسمت پنجه یک تکه چرم جداگانه دارند(cap toe)

    •بعضی از کفش‌های آکسفورد در قسمت پنجه یک تکه چرم جداگانه دارند(cap toe). این تکه چرم ممکن است ساده یا تزئین شده باشد.
     

    •	آکسفوردهای زینی

    •آکسفوردهای زینی(Saddle) یک تکه چرم با رنگی متفاوت یا نوع چرم متفاوت به شکل زین در قسمت رویه جلوی کفش و پاشنه کفش دارند.

    •کفش کلیتی(Kiltie) نوعی کفش‌ آکسفورد است که زبانه‌ای از چرم ریشه ریشه دارد که روی قسمت رویه کفش می افتد تا سوراخ و بندهای کفش را بپوشاند.
     
     

    •	کفش آکسفورد نوک بال

    •کفش آکسفورد نوک بال(wingtip) رایج‌ترین نوع کفش آکسفورد است. پنجه این کفش به شکلی برش می‌خورد که مانند بال‌های بازشده یک پرنده به نظر می‌رسد.
     
    وقتی که می‌خواهید یک کفش رسمی و آکسفورد انتخاب کنید، سعی کنید از چرم طبیعی و اصل باشد. مهم نیست که طرح و مدل کفش چرم هنوز هم مد است یا نه؛ هر نوع کفش آکسفورد مشکی رنگ را می‌توانید با کت شلوار رسمی به‌خوبی ست کنید و همیشه مد است.
    رسمی‌ترین مدل کفش‌ آکسفورد، کفش بنددار بسته چرم مشکی رنگ است. این مدل کفش خصوصا با کت شلوار راه‌دار باریک و کت‌های دو طرف دگمه‌دار بسیار عالی است. اگر کفشتان قهوه ای رنگ است، می‌توانید آن را با کت شلوارهای فاستونی و کت‌های اسپرت بپوشید.
    اگر کفش آکسفورد شما قهوه‌ای یا قرمز خیلی تیره است، مدل بنددار باز آن با هر نوع شلوار جین و کتان یا کت شلوارهای روشن و کت های اسپرت ست می‌شود.
     
    2-کفش‌های بدون بند گشاد(Loafers)

     

    قسمت حلقه تمام این مدل کفش‌ها کوتاه برش خورده است، بدون بند است، رویه پهنی دارد و کف کفش یکدست و عریض است. این نوع کفش هم انواع مختلفی دارد، مدل سگک دار، منگوله‌دار و غیره.
    برخلاف کفش‌های آکسفورد این نوع کفش برای تمام مردان مناسب نیست.
    مردان جوان ممکن است به خریدن یک مدل سگک دار قهوه‌ای تمایل چندانی نشان ندهند؛ درحالیکه این مدل کفش بدون بند، سگک دار قهوه‌ای درمیان مردان میانسال طرفدار زیادی دارد.  
     

    مدل‌هایی از این کفش که منگوله دار است نسبتا رسمی‌تر است و با کت‌شلواری رسمی و کاری به‌خوبی ست می‌شود. این کفش‌های منگوله‌دار اگر از چرم جیر باشد، غیررسمی‌تر است و می‌توانید آن را با کت‌شلوارهای کتانی و سایر مدل های غیررسمی، حتی شلوار جین بپوشید.
     

    کفش که یک تکه باریک چرم جداگانه روی قسمت رویه دارد و برش کوتاهی خورده است(Penny loafers)

    مدلی از این کفش که یک تکه باریک چرم جداگانه روی قسمت رویه دارد و برش کوتاهی خورده است(Penny loafers)، مدل کفش‌های غیررسمی هستند. این نوع کفش اگرچه ابتدا در میان مردان جوان طرفدار زیادی داشت اما در حال حاضر بیشتر مردان مسن‌تر به سراغ این مدل کفش می‌روند.
     
    نکاتی در مورد کفش‌های رسمی
    کفش‌های رسمی خود را با پوشیدن روکفشی(حافظ‌های پلاستیکی) از باران، برف و گل و لای محافظت کنید
    کفش‌های مشکی رنگ را با لباس‌های مشکی، خاکستری و آبی سیر بپوشید
    کفش‌های قهوه‌ای را با لباس‌هایی که رنگمایه‌های خاکی دارند بپوشید
    کفش‌هایی که به رنگ قرمز تند و تیره هستند، تقریبا با هر رنگ لباس مردانه ست می‌شود

    funpatogh . com

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش